خانه » مقالات » تحقیق موضوعی آثار استاد » آیه های تلاوت شده- قسمت بیست ونهم

آیه های تلاوت شده- قسمت بیست ونهم

الْذیَن یَقْتُلُوَن الَّنبییّنَ بِغْیِر حَقّ(21)

افشاء سرّ ، در حکم  قتل عمداست

 

استاد در بحث از ضرورت تقیه به روایاتی استشهاد می کند که نشان می دهد اگر مؤمنی آنجا که باید تقیه کند ، تقیه نکرد و اسرار نهضت علوی را فاش کرد، عملش مصداق قتل عمد است. و بر این اساس، آیه شریفه را تفسیر می کنند و مصداق قتل انبیاء و اولیاء الهی را همین فاش کردن اسرار آنها می داند؛ چرا که مسبّب در قتل از عوامل اصلی شناخته شده و به عنوان قویتر بودن نقش او، قاتل خوانده می شود و آنجا که تنها سهمی داشته باشد شریک در قتل است آن هم بنوع قتل عمد. به این جهت ایشان می فرمایند:

در روایات زیادى اذاعه در حکم قتل عمد و یا شرکت در قتل آمده؛ مثل: مرسله ‏ى یونس از امام صادق، «ما قَتَلُنا مَنْ اذاعَ حَدیثَنا قَتْلَ خَطاءٍ وَلکِنْ‏ قَتَلَنا قَتْلَ عَمْدٍ». ص 495، ح 13.

و در صحیح محمد بن مسلم از امام باقر روایت مى‏ کند که فرمود: «یُحْشَرُ الْعَبْدُ یِوْمَ الْقِیامَهِ وَ مانَدا دَماً فَیُدْفَعُ الَیْهِ شبْهُ الْمُحْجَمَهُ اوْ فَوْقَ ذلِکَ فَیُقالُ لَهُ هذا سَهْمُکَ مِنْ دَم فُلانٍ، فَیَقُولُ یا رَبِّ انَّکَ تَعْلَمُ انَّکَ قَبَضْتَنى وَ ما سَفَکْتُ دَماً فَیَقُولُ بلى وَ لکِنَّکَ سَمِعْتَ مِنْ فُلاٍن روایَه کَذا وَ کَذا فَرَوْیَتَها عَلَیِه فَثَقِلْتَ عَلَیْهِ حَتَّى صارَتْ الى فُلانِ الْجَبّارِ فَقَتَلهُ عَلَیْها وَ هذا سَهْمُکَ مِنْ دَمِهِ». [1]

در این روایت تصویر مردى است که هیچ قتل نکرده و به او خونى را به اندازه‏ ى خون حجامت و یا بیشتر مى ‏دهند و مى‏ گویند این سهم تو از خون فلانى است و تو شریک خون او هستى. و آن مرد توضیح مى ‏دهد که من از دنیا بیرون آمدم در حالى که خونى نریخته بودم و مى‏ شنود که درست است ولى تو روایتى از فلانى شنیدى و نقل کردى تا آنجا که به آن ستمگر رسید. و آن مرد را به خاطر آن روایت کشت و این سهم خون توست.

در همین باب از این قبیل روایات بسیار هست که شرکت در قتل انبیا در همین اذاعه و فاش کردن اسرار و باز کردن زبان بوده است. نه در کشتن آن‏ها و شمشیر کشیدن به روى آن‏ها. «الْذیَن یَقْتُلُوَن الَّنبییّنَ بِغْیِر حَقّ».[2]

  از جمله  روایت ابی بصیر از امام صادق در ذیل همین آیه است که می فرماید: أَمَا وَ اللَّهِ مَا قَتَلُوهُمْ بِالسَّیْفِ وَ لَکِنْ أَذَاعُوا سِرَّهُمْ وَ أَفْشَوْا عَلَیْهِمْ فَقُتِلُوا [3] به خدا قسم آنها را با شمشیر نکشتند بل اسرار آنها را پخش کردند و به ضرر آنها افشا نمودند ودر نتجه کشته شدند.کردند  

 

 



[1]  – ص 495، ح 14.

[2]  –    درسهایى از انقلاب(تقیه)، ص: 78

[3]  –  عَنْهُ عَنْ عُثْمَانَ عَنْ سَمَاعَهَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع‏ فِی قَوْلِ اللَّهِ‏ وَ یَقْتُلُونَ الْأَنْبِیاءَ بِغَیْرِ حَقٍ‏ فَقَالَ أَمَا وَ اللَّهِ مَا قَتَلُوهُمْ بِالسَّیْفِ وَ لَکِنْ أَذَاعُوا سِرَّهُمْ وَ أَفْشَوْا عَلَیْهِمْ فَقُتِلُوا                 المحاسن، ج‏1، ص: 257

 

 

 

 

0 0 رأی
امتیازدهی به مقاله
اشتراک
ایمیل برای
0 نظرات
بازخوردهای درون متنی
مشاهده همه دیدگاه‌ها
سبد خرید
0
نظری دارید؟ لطفاً آن را ثبت کنید.x
Scroll to Top