خانه » مقالات » تحقیق موضوعی آثار استاد » آیه های تلاوت شده- قسمت دوازدهم

آیه های تلاوت شده- قسمت دوازدهم

اساس کار در این نوشته گفتگو از آیاتی است که مرحوم استاد صفایی در گستره نوشته های خود به غیر از نوشته های تفسیری – مانند تطهیرها- آنان را تلاوت کرده است. توضیحات بیشتر را در اینجا ببینید.

رنگ خدا

صِبْغَهَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَهً وَ نَحْنُ لَهُ عابِدُونَ (138)

با تفکر در استعدادهاى خویش مشخص مى‏شود که کار من رفاه نیست، خوردن و خوابیدن و خوش بودن نیست، لذت نیست، من براى این که به لذت برسم به این همه استعداد نیاز نداشتم. من براى این که به رفاه‏ دست پیدا کنم این همه سرمایه احتیاج نداشتم و با غرایز فردى و غرایز اجتماعى مى‏توانستم همه این‏ها را بدست بیاورم.

کار من حرکت است و رفتن است. وقتى کار من حرکت باشد، دنیا مى‏شود راه من، و من در این راه نباید گردى به پا کنم و در این راه نباید سنگ راهى بشوم.

و باز با شناخت مقدار استعدادهاى من، طول راه من مشخص مى‏شود.

استعدادهاى ما ادامه ما را نشان مى‏دهد. این جهان بینى و بینش، نقش انسان را نشان مى‏دهد.

بر این اساس کار اول من و تو این مى‏شود که خود را بسازیم، زیرا دیگر سازى ممکن نیست تا خود سوزى صورت نگرفته باشد. خود سازى نمى‏شود، مگر این که انسان، شهامت خود سوزى را بیابد و با دست‏

تواناى خویش شعله‏اى برافروزد، کثافت‏ها و آلودگى‏هاى وجودیش را بسوزاند و تولدى تازه بیابد.

افسوس که ما، پیش از آن که از آلودگى‏ها پاک شده باشیم بر خویش عطر پاشیده‏ایم و خویشتن را جز آن که هستیم به دیگران معرفى کرده‏ایم.

ما به جاى آن که رنگ خدا را گرفته باشیم ، به خدا رنگ زده‏ایم. چگونه مى‏خواهیم دیگران را بسازیم و از اسارت‏ها رها سازیم، در حالى که هنوز خویش را نساخته‏ایم؟ ما که خود اسیریم، چگونه سخن از آزاد کردن دیگران مى‏گوییم؟!

نمى‏توان بار رسالت اللَّه را بر دوش داشت تا زمانى که بنده غیر اوییم.

پس باید از حاکمیت غیر او آزاد شد. این است که (انسان )؛ معلم قبل از هر چیز باید حُرّ شود و به آزادى برسد؛ آزادى از خویش، آزادى از غیر و حتى آزادى از آزادى. و در این مرحله است که به عبودیت مى‏رسد.[1]



[1]  – تربیت کودک، ص: 13

 

0 0 رأی
امتیازدهی به مقاله
اشتراک
ایمیل برای
0 نظرات
بازخوردهای درون متنی
مشاهده همه دیدگاه‌ها
سبد خرید
0
نظری دارید؟ لطفاً آن را ثبت کنید.x
اسکرول به بالا