خانه » مقالات » آثار شاگردان استاد » اندیشه‌های پنهان29(درک تقدیر2)

اندیشه‌های پنهان29(درک تقدیر2)

ما با درک تقدیر و سرمایه‌هاى خود، دو مجهول را کشف مى‌کنیم :

الف . آرمانها و اهداف

ب . استمرار و معاد

(در قسمت قبل از آرمان‌ها و اهداف گفتگو شد)


استمرار و معاد

از مقدار نفتى که در یک چراغ است مى‌توان مدّت روشن ماندن آن را کشف کرد. نیز از مقدار بنزینى که در یک ماشین است مى‌توان مقدار کیلومترى را که آن ماشین مى‌تواند طى کند، تخمین زد؛

بنابراین دومین مجهولى که از درک تقدیر کشف مى‌کنیم این است که ما بیشتر از هفتاد سال هستیم و وجود ما پس از هفتاد سال ادامه دارد و استمرار مى‌یابد، پس عالم دیگرى (آخرت) وجود دارد تا انسان در آن ادامه بیابد. همان طور که از استعدادهاى اضافى جنین در رحم مادر مى‌توان ادامه‌ى او را تشخیص داد و در نتیجه، وجود این دنیا را تشخیص داد.

در سوره‌ى تین مى‌خوانیم: (لَقَدْ خَلَقْنَا اْلإِنْسانَ فی أَحْسَنِ تَقْویمٍ)[1] ؛ ما انسان را در بهترین امکانات که قوامدهنده‌ى او هستند و در بهترین ترکیب خلق کردیم و در آخر

 سوره آمده است: (فَما یُکَذِّبُکَ بَعْدُ بِالدِّینِ)[2] ؛ یعنى اى انسان،

 

تو با این احسن تقویم و بهترین امکانات و بهترین ترکیب چگونه معاد و روز جزا و آخرت را تکذیب مى‌کنى؟

اگر به جنینِ در رحم مادر قوّه‌ى تفکّر مى‌دادند، مى‌توانست از استعدادهاى اضافى خود، استمرار و ادامه‌ى خویش را تشخیص بدهد؛ زیرا در دنیاى رحم، نیازى به دست و پا و چشم و… نداشت.

این استعدادهاى اضافى نشان مى‌دهد که این جنین بعد از نه ماه نیز ادامه و استمرار دارد و در نتیجه، دنیاى دیگرى وجود دارد که در آن جا به زندگى خود ادامه بدهد.

اگر کسى بگوید جنین در رحم مادر از دست و پا و دیگر اعضاى خود استفاده نمى‌کند اما ما از اختیار و آزادى و فکر و عقل و… استفاده مى‌کنیم و بنابراین چطور از این استعدادها استمرار خود را و در نتیجه معاد و آخرت را نتیجه بگیریم، باید پاسخ داد: درست است که ما از این استعدادها استفاده مى‌کنیم اما در چه حوزه‌اى و در چه مواردى؟ نهایتاً فکرمان در حساب خانه و اجاره‌اش به کار مى‌رود و عقلمان دخل و خرج را مى‌سنجد و اراده‌ى‌مان، در این تکرار خوردن و خوابیدن و خوش بودن گرفتار شده است.

همه‌ى مسیرى که بشر دارد طى مى‌کند، بین آشپزخانه است و توالت. براى این سیر، نیازى به این همه استعداد نبود بلکه با همان نیروى غریزه، خیلى راحت‌تر و بدون دردسرتر مى‌شد آن را طى کرد.

در بحث قبل گذشت که براى رسیدن به رفاه و امنیّت و عدالت و تکامل و عرفان و…نیازى به استعدادهاى انسانى نداشتیم بلکه با همان حرکت طبیعى و قانونمند و غریزى، بهتر مى‌شد به این‌ها دست یافت.

در حوزه‌ى دنیا به این همه استعداد نیاز نداشتیم، اگر هم داریم از آنها استفاده مى‌کنیم دلیل بر نیاز به آن‌ها نیست. درست مثل این که شما موشکى داشته باشید که خرج و سوخت آن فضاپیما باشد و بخواهید با آن، دیوارى را که در دو مترى‌تان قرار دارد، هدف بگیرید.

در این جا باید گفت: درست است که شما دیوارى با دو متر فاصله را هدف قرار داده‌اید اما این هدف قرار دادن، دلیل بر نیاز به این همه خرج و سوخت نیست بلکه تنها کارى که کرده‌اید این است که آن همه نیرو را فقط هدر داده‌اید همان طور که ما اراده و فکر و عقل خود را هدر مى‌دهیم و در نهایت مى‌خواهیم این‌ها را در راه خوردن و خوابیدن و رفاه و امنیت و عدالت و… به کار ببریم؛ در حالى که براى رسیدن به این‌ها هیچ نیازى به این همه استعداد نبود.

بنابراین ما از قدر و اندازه‌ى جنین، ادامه و استمرار آن را و سپس وجود دنیایى دیگر را کشف مى‌کنیم. در قرآن براى این که به انسان تعلیم دهد که او با هفتاد سال تمام نمى‌شود، از وى
مى‌خواهد که در حضوریات خود فکر کند[3]

و با تفکر در استعدادهاى خود و با توجّه به قدر و استعدادهاى خویش، استمرار و ادامه‌ى خود را سپس معاد و دنیاى دیگر (آخرت) را کشف کند.

 

 



[1] . تین: 4.

[2] . تین: 7.

[3] . اولم یتفکروا فی انفسهم ما خلق السموات والارض وما بینهما الّابالحق واجل مسمى… آیه‌ى 8 سوره‌ى روم.

0 0 رأی
امتیازدهی به مقاله
اشتراک
ایمیل برای
0 نظرات
بازخوردهای درون متنی
مشاهده همه دیدگاه‌ها
سبد خرید
0
نظری دارید؟ لطفاً آن را ثبت کنید.x
Scroll to Top