خانه » سخنرانی شاگردان » تاریخ امام جواد(ع) – جلسه پنجم

تاریخ امام جواد(ع) – جلسه پنجم

تاریخ جلسه:17/10/1391

عناوین بحث شده در این جلسه:


– بیان ویژگی های سیاسی دوران حضرت جواد.

این دوران در حقیقت دوران اوج اقتدار سیاسی عباسیان است.در اواخر عهد امام رضا(ع)توافقاتی بین مأمون و عباسیان شکل می گیرد؛مأمون امام رضا را به شهادت رسانده و فضل بن سهل وزیر ایرانی خود را در حمام نیشابور می کشد و لباس سبز علویان را از تن می گیرد و لباس سیاه عباسیان را به تن می کند و مایه های دلخوری عباسیان را برمی دارد و ارامشی را به این خاندان بازمی گرداند.دوران امام جواد دورانی است که این ثبات در بین عباسیان شکل می گیرد و در سطح ممالک اسلامی هم وحدتی در اثر تدبیر قاطعانه ی مأمون پدید می آید و این دوران را به دوران اوج عباسیان بدل می سازد.

– بیان ویژگی جامعه ی شیعی در دوران امام جواد(ع)

در این دوران ارامشی بر جامعه ی شیعی مستولی می شود که در هیچ دوره ای نمونه ندارد.از سمت حکومت هیچ گونه گزندی اجتماع شیعیان را تهدید نمی کند.زیرا از سویی امام قبلی ولی عهد خلیفه است و خود خلیفه عزادار اوست و امام فعلی هم داماد خلیفه است و خلیفه او را و جایگاهش را عزت می کند،و سالیانه یک ملیون درهم برای او پول به مدینه می فرستد.فلذا این دوران،دوران ارامش شیعیان است و نشانه ی این ارامش،قلت شورش هایی است که در این دوران از سوی علویان صورت می گیرد.

– تغییر نگاه شیعه و سایر فرق به جایگاه امامت در زمان امام جواد

در دوران امام جواد(ع) از انجا که حضرت در هنگامه ی امامت تنها نه سال دارند،نگاهی که شیعه و سایر ادیان و فرق به شیعه داشتند،تغییر یافت.زیرا در این دوران دریافتند که توانائی های معصوم ارتباطی با ویژگی های شخصیتی او ندارد و موهبت خداوند است.در این دوران بود که جایگاه امام به تصویر حقیقی خود رسید.برای همگان حتی خواص از شیعیان مشکل بود که خردسالی را در جایگاه یک امام ببینند و همین نکته سبب لغزش فکری بزرگانی همچون یونس بن عبدالرحمن هم گردید.امام جواد(ع) و امام های بعد از او،این حقیقت را بر همگان ثابت نمودند.

– بلوغ فکری و تکامل فرهنگ شیعی در دوران امام جواد(ع)

در این دوران فرهنگ شیعی و تفکر شیعی با بلوغ و تکاملی روبرو می شود.سیر تربیت و تألیف و کتابتی که به هدایت امامان معصوم از زمان امام سجاد اوج گرفته بود در این دوره به تسویه و تجمیع می رسد.در این دوره ان چهارصد اصل که در زمان امام صادق تألیف گردیده بود،به واسطه ی شاگردانی از حضرت رضا و حضرت جواد تجمیع شده و به صورت موضوع بندی شده و در قالب جوامعی تنظیم و تدوین می گردد.از بزرگترین اصحاب علمی تاریخ شیعه در این دوران فعالیت دارند.اولین کتب رجالی و اولین جوامع فقهی در این دوران به دست بزرگانی همجون “علی بن حکم الانباری”و “حسین بن سعید اهوازی”و”صفوان بن یحیی”و.. تألیف و تدوین می گردد.

در این دوران در زمینه ی کلامی هم در اندیشه ی دینی تکاملی به منصه ی ظهور و بروز می رسد.در این دوران که بر اثر نهضت ترجمه کتب فلاسفه ی ایران و یونان و روم اهل تسنن کتبی در رد بر قران می نگارند،اصحاب الجواد(ع) کتبی در رد بر ارسطو دارند.گویی ایشان از قبل اماده شده بودند و به محض هجوم بی رحم این دوران،به دفاع از کیان تشیع و اسلام می پردازند.بزرگان کلام شیعه همچون “یونس بن عبدالرحمان”و “فضل بن شاذان نیسابوری”در این دوره فعالیتی عمیق و وسیع در دفاع از کیان دین و مذهب انجام می دهند.در حقیقت این دوران،ما اوج فقه و کلام و حدیث و اندیشه ی شیعی را شاهدیم.اوجی که شاید در امروز هم به چشم نخورد.

– مقدمه ای بر مسأله ی سازمان وکالت در دوران حضرت جواد(ع)

توضیح مقدماتی نسبت به مسأله ی وکالت در زمان امام جواد(ع)که اصل توضیح به جلسه ی ششم واگذار می گردد.

0 0 رأی
امتیازدهی به مقاله
اشتراک
ایمیل برای
0 نظرات
بازخوردهای درون متنی
مشاهده همه دیدگاه‌ها
سبد خرید
0
نظری دارید؟ لطفاً آن را ثبت کنید.x
Scroll to Top