خانه » خاطرات » جایگاه بلند بلا در بینش و سلوک او

جایگاه بلند بلا در بینش و سلوک او

چند نفر دوست همراه و همدل نزد استاد آمده و از کارهاى تربیتى براى خودسازى نظر خواسته بودند. آن‌ها مى‌گفتند ما برنامه‌اى براى خودمان گذاشته‌ایم که خودمان را بسازیم. مثلا براى خوابیدن از تشک استفاده نمى‌کنیم. اگر کسى زیادتر از حد خوابید، لاى انگشت پاى او کاغذى مى‌گذاریم و آتش مى‌زنیم تا بیدار شود. یا مثلا غذاى ما، از نان و ماست و تخم مرغ نمى‌گذرد و برنامه‌هایى از این دست.

یکى از همان افراد مى‌گفت استاد تاملى کرده و فرمود: یک سرى از برنامه‌ها، قطعا در مسیر تربیت ماست که مشخص است؛ مثلا نماز، روزه، قناعت و… اما این برنامه‌هاى خودساخته دو آفت دارد :

غرور و توقع.

اما برنامه تربیتى خدا از مسیر بلا مى‌گذرد. بلا مطابق ضعف‌هاى ما انتخاب مى‌شود، در حالى که ممکن است ما به سفت کردن پیچ‌هاى محکم خود بپردازیم. اما او که مراکز ضعف را مى‌شناسد بلا را متناسب با آن مى‌فرستد. بلا دو خاصیت مهم دارد :

1 ـ شناخت ضعف‌ها و شرک‌ها

2 ـ انکسار

و انکسار خیلى ارزش دارد و شروع فیض است؛ که فرمود: «ان الله عند المنکسره قلوبهم[1] »؛ خدا در دل‌هاى شکسته جاى دارد.

او خود به نقش ریاضت و تقوى معترف بود. اما بلا را فعل حق مى‌دانست که دقیقا به خال مى‌زند و پیچ‌هاى شل ما را نشانه مى‌گیرد. او در توصیف یکى از همین موقعیت‌ها که خیلى خسته بوده و براى صحبت کردن حال نداشته، اما جوانى طالب آمده و وادار به حرف زدن شده آورده است: راستى که ریاضت چه قدر شکل عوض مى‌کند. آن وقت‌ها که مى‌خواهى مثل بلبل حرف بزنى و خودت را نشان بدهى، باید خفه بشوى. و هنگامى که حال گفتن ندارى و کلمه‌ها برایت وزنه‌هاى سنگین هستند، باید تا صبح وزنه بردارى… این حالت براى من خیلى خوش و خیلى خوب است. در این حالت از هر چیزى خسته‌ام و در خستگى‌ها مى‌توانم به وازدگى‌ها و آزادى‌ها برسم و مى‌توانم جهش‌هایى داشته باشم[2] .



[1] . بحار الانوار، ج 70، ص 157، ح  3

[2] . روش برداشت از قرآن، ص  28

0 0 رأی
امتیازدهی به مقاله
اشتراک
ایمیل برای
0 نظرات
بازخوردهای درون متنی
مشاهده همه دیدگاه‌ها
سبد خرید
0
نظری دارید؟ لطفاً آن را ثبت کنید.x
Scroll to Top