خانه » اخبار » سخنرانی آیت‌الله حائری شیرازی در مؤسسه لیله‌القدر
آیت الله حائری شیرازی

سخنرانی آیت‌الله حائری شیرازی در مؤسسه لیله‌القدر

توضیح:  هفته گذشته، میهمان ویژه و سخنران هیأت لیله‌القدر  حضرت آیت‌االله حائری شیرازی بود. آیت‌الله حائری شیرازی امام جمعه سابق شیراز و عضو مجلس خبرگان رهبری است.

سخنرانی در مؤسسه‌ی لیله‌القدر

در این سخنرانی، او که با کتابهای استاد صفایی آشنایی دارد،  درباره موضوعاتی چون: شناخت زمان و مقتضیات آن و امتیازهای اندیشه و آثار استاد علی صفایی حائری سخن می‌گوید و وضعیت علوم انسانی در ایران را تحلیل می‌کند.

فایل صوتی و چکیده این سخنرانی تقدیم شما می‌شود.

چکیده:

عالم به زمان یعنی کسی که می‌داند در عهد اهل وفا زندگی می‌کند یا در عهد اهل جفا.

عالم به زمان، اگر تشخیص داد که عهد، عهد اهل وفا است، مردم را به میدان می‌آورد و پیش می‌برد و

اگر دید مردم اهل جفا هستند، خودداری می‌کند.

در حالی که امام سجاد علیه السلام،  مردم را از کانال صحیفه سجادیه هدایت می‌کرد، پسرعموهایش فکر می‌کردند باید به میدان آمد.

زید بن علی قیام کرد؛ اما امام باقر علیه‌السلام راه پدر را ادامه داد. او امام عالم به زمان خود بود؛ اما پسرعموها نبودند و خیال می‌کردند مردم اهل وفا هستند. آنها قیام کردند، ولی جاده را برای دیگران صاف کردند و امثال منصور عباسی روی کار آمدند.

امام راحل در مردم وفا دید. مردم وفادار بودند و نتیجه هم گرفتند.

قبول قطعنامه هم در جایگاه خودش دقیقا مکمل هشت سال دفاع مقدس بود. هشت سال جنگ تحمیلی امتحانِ صبر ملت بود؛ قبول قطعنامه امتحان بصیرت ملت بود.

ویژگی آقای صفایی این بود که هم اندیشه‌هایش جایگاه سالمی داشت و هم روش او روش مؤثری بود.

متأسفانه برخی از اندیشمندان ما محتوا داشتند، ولی فرم نداشتند و برخی بالعکس بودند.

 دکتر شریعتی در فرم بیان و ورود به مطالب و انتخاب واژه‌ها خوب بود؛ ولی در محتوا خوب نبود و اسلام شناس نبود.  استاد مطهری در  محکم‌بودن اندیشه، کم‌نظیر بود؛ اما فرم او به اندازه محتوایش خوب نبود.

من وقتی کتاب غدیر آقای صفایی را خواندم، در حاشیه آن نوشتم: «قدر این نویسنده، شناخته نشده است. او محتوای شهید مطهری را دارد و روش بیان شریعتی را.»

ما الان در شرایطی هستیم که هم به اندیشه نیاز داریم و هم به بیان؛ هم به عالم ثبوت وهم به عالم اثبات.

غرب، علوم انسانی را بر مبنای انسان شناسی خودش تولید کرده است.

ما نیاز به تولید علوم انسانیِ اسلامی داریم. دانشگاه‌های ما نیاز به محتوای اسلامی دارند. حوزه هم نیاز به فرم دارد. محصولات حوزه، قابل تدریس در دانشگاه نیستند و محصولات وارداتی از غرب هم که در دانشگاه‌ها تدریس می‌شوند، اسلامی نیستند.

برای تولید علوم انسانیِ اسلامی، ابتدا باید انسان را تعریف کنیم؛ بعد بر اساس آن، روش تربیت اسلامی را بنا کنیم.

بشر همه چیز را می‌تواند بشناسد، غیر از خودش و ادیان آمده‌اند تا انسان را به خود بشناسانند.

کسانی که می‌خواهند راه آقای صفایی را ادامه دهند، باید به زمانشان نگاه کنند.

0 0 رأی
رأی دهی به مقاله
اشتراک
ایمیل برای
0 نظرات
بازخوردهای درون متنی
مشاهده همه دیدگاه‌ها
Shopping Cart
0
نظری دارید؟ لطفاً آن را ثبت کنید.x
اسکرول به بالا