خانه » مقالات » رسولِ بهترین

رسولِ بهترین

ای محمد (ص) ای رسول بهترین کردارها
حُسن خلقت شهره در اخلاقها، رفتارها

در بیانت بند می آید زبان ناطقان 
قامت مدحت کجا و خلعت گفتارها 

بال رفتن تا حریمت را ندارد این قلم 
قاب قوسینت کجا و مرغک پندارها 

طفل ابجد خوان تو، سلمان سیصد ساله است 
استوار مکتب ایثار تو عمارها 

تا نفس داریم و تا خورشید می تابد به خاک 
دل به عشق بی زوالت می کند اقرارها

پای بوسی تو عزت داده ما را این چنین 
گل نباشد کس نمی آید سراغ خارها 

کی رود از خاطرم یادت که در روز ازل 
کنده اند اسم تو را بر سنگ دل، حجارها 

داغ تو در سینه ی ما هست چون خاک توایم 
لاله کی روییده در آغوش شوره زارها 

گل که منسوب تو گردد رنگ و بویش می دهند 
شاهد حرفم گلاب و شیشه ی عطارها 

وقت رزمت آنچنانی که میان کارزار 
رو به تو آرند وقت خستگی کرّارها 

ای که با خون دلت پرورده ای اسلام را 
چشم واکن که نهالت داده اکنون بارها 

سنگ می خوردی و می گفتی که ایمان آورید 
کس ندیده از رسولی این چنین ایثارها

با عیادت از کسی که بارها آزرده ات 
روح ایمان را دمیدی بر دل بیمارها 

خم به ابرویت نیاوردی در این بیست و سه سال 
بر سرت گرچه بلا بارید چون رگبارها 

رفتی و داغ تو پشت دین رحمت را شکست 
جان به لب شد از غمت، شهرت مدینه، بارها 

0 0 رأی
امتیازدهی به مقاله
اشتراک
ایمیل برای
0 نظرات
بازخوردهای درون متنی
مشاهده همه دیدگاه‌ها
سبد خرید
0
نظری دارید؟ لطفاً آن را ثبت کنید.x
اسکرول به بالا