خانه » خاطرات » رهیافتى در مناظره

رهیافتى در مناظره

روش مسلط و موفق آن است که بحث را از وسط شروع نکند. استاد این کار را به باز کردن لباس کاموایى توسط بچه‌ها به تقلید از بزرگترها که به انبار شدن تکه‌هاى بریده، بریده از نخ مى‌انجامد، تشبیه مى‌کرد و مى‌گفت: اما مادرِ با تجربه ما از جایى نخ لباس را مى‌گرفت که همه نخ تا آخرش سالم به دست مى‌آمد.

و براى نمونه در یکى از همان ارتباط‌ هاى مفیدش مى‌فرمود:

در کردستان با چند تا از بچه‌هاى سنى بحثمان شد. یکى از آن‌ها همان حرف تکرارى را مطرح مى‌کرد که چرا با همه اهتمام پیامبر(ص) به موضوع امامت اسم على(ع) در قرآن نیامده است؟ که در پاسخ احتمال دستبرد در قرآن مطرح شد و گفتم:من مساله را از این جا شروع نمى‌کنم. من شروع را از این جا مى‌دانم که ما در جهانى زندگى مى‌کنیم که دنیاى ارتباط‌ هاست. این رابطه‌ها علمى‌اند و علم بر آن‌ها استوار است. اگر این احتمال را بدهیم، آن گاه براى مصونیت باید به دنبال آگاهى از ضابطه‌ها باشیم. زیرا ناآگاهى به ضابطه که صدمات جبران ناپذیرى را متوجه ما مى‌کند. ما محتاج کسى هستیم که به این ضابطه‌ها اشراف داشته باشد. با حضور رسول الله(ص) فقط مرحله تنزیل طى شده و تاویل مکتب با ایدئولوگ آن است. فردى که هم آگاه به رابطه‌ها و هم آزاد (از وابستگى‌ها) باشد هر کس این دو ویژگى را داشته باشد، باید به عنوان بلد راه به او اقتدا کنیم.

آیا کسانى که خود اعلام ناآگاهى کرده‌اند شایسته پیروى‌اند؟  

0 0 رأی
امتیازدهی به مقاله
اشتراک
ایمیل برای
0 نظرات
بازخوردهای درون متنی
مشاهده همه دیدگاه‌ها
سبد خرید
0
نظری دارید؟ لطفاً آن را ثبت کنید.x
اسکرول به بالا