خانه » مقالات » آثار شاگردان استاد » شرح کتاب صراط (26)

شرح کتاب صراط (26)

پیوستگی دنیا و آخرت

ما خیال می‌کنیم اگر  هم بخواهیم در راه خدا باشیم، بالاخره باید یک مقداری هم به پست و پول و مقام توجّه کنیم. هم دنبال دنیا و هم دنبال آخرت باشیم؛ یعنی یک سهم برای خدا و یک سهم برای غیر خدا.

در حالی ­که دنیای انسان هم باید آخرتی باشد. انسان به دنبال دنیا هم که می­ رود باید دید دیگری داشته باشد. طبق دستور او که برود، دنیا هم می‌­شود آخرت.

من وقتی بروم برای زن و بچه ­ام  آن ­طور که خدا خواسته پول در بیاورم، ‌این فقط پول درآوردن نیست این کار خیر است، این عمل اُخروی است، عمل دنیوی نیست.

یعنی می ­شود ما با این عملِ دنیا، طلبِ آخرت کنیم: یطلُبُون الاخرهَ بالعمل الدنیا.

یک مقام بالاتری است که اگر انسان کم آورد، یک­سری واسطه نتراشد؛ بلکه تنها از واسطه­‌هایی می‌­تواند استفاده کند که او تعیین کرده است.

دعوای بین دنیا و آخرت از قدیم ­الایام بوده است، اصلاً صورت مسئله غلط است، ببینید ما انسان­ها چه موقع به سراغ دین می ­آییم. یک موقع دین را به خاطر اشک و آه و گفتگوهایی با خدا انتخاب می‌­کنیم، زمانی هم وقتی به آستان دین وارد می ­شویم که می ­بینیم برای این راه طولانی که یک مرحله­ اش 60 تا 70 سال است و احتمال دارد مراحل دیگری هم باشد، فکر‌، عقل­ و غریزه­ مان نمی­ تواند به ما بگوید چه بکنید. راه حل را از چه کسی می­ خواهیم؟ به همین دلیل  از وحی می‌ خواهیم.

ببینید در بحث دنیا و آخرت، یک مسیر داریم، این مسیر از آن­جایی که شروع کردیم، ‌از هنگام تولّد که آغاز شده،‌ ادامه دارد و تا بی ­نهای پیش‌ می‌رود. من برای حرکت در مقطع اول، دستورالعمل می­ خواهم،‌ برای این­که همه­ این مسیر زیبا و شیرین و پر از لذّت باشد.

نه فقط در این دنیا؛ در دنیاهای بعد هم، این کل قصه است. حالا دنیا را می ­خواهم یا آخرت را؟ می ­خواهم بگویم مثل این­که اصلاً قصه را متوجه نشده‌ایم. ما انگار در دنیا داریم از یک پل عبور می ­کنی.، یک فرصت کوتاهی است که امکانات را برای زندگی اصلی ­مان فراهم می­ کنیم، نسبت زندگی ما در این دنیا به آن زندگی ­ای که در عوالم بعدی داریم یک به چند است؟ مثلاً 70 تا 80 سال این طرف است و آن­طرف مرگی در کار نیست، نسبت این­ها چه­ قدر است؟ زمان این دنیا نسبت به آن دنیا، سمت صفر میل می ­کند. هیچ است.

با این تصوّر حالا سؤال می­ کنم، در دنیا انسان باید نیمی از وقتش را برای دنیا بگذارد؟ این حماقت است. انسان باید با این دید نگاه کند و زندگی کند که قرار است جای دیگری برود، این باعث اخلال در زندگی دنیا نمی‌­شود. نه، انسان خواب و غذا و ازدواجش و … هست؛ ولی با یک دید و جهت دیگر و با یک فکر و مقصد دیگر.

انسان وقتی با این دید به آخرت نگاه کند داخل دنیا می ­شود و طبیعتاً از همه امکانات دنیا بهره ­مند می ­شود، منتهی همه این­جا با یک برنامه و جهت است. به قول امیرالمؤمنین(ع) اگر غذا هم می ­خورد مثل انسا‌ن­های مریض غذا می ­خورد؛ انسان­های مریض چه ­طور غذا می­ خورند؟ انسان های مریض با حساب و کتاب می­خورند.

انسان­های مؤمن هم می ­خورند و می ­خوابند و زندگی می ­کنند ولی حساب و کتاب خاصی در کارشان هست و از همه­ این­ها برای آن ­طرفِ خط استفاده می­ کنند.

0 0 رأی
امتیازدهی به مقاله
اشتراک
ایمیل برای
0 نظرات
بازخوردهای درون متنی
مشاهده همه دیدگاه‌ها
سبد خرید
0
نظری دارید؟ لطفاً آن را ثبت کنید.x
اسکرول به بالا