خانه » خاطرات » عمل به وظیفه در برخوردها

عمل به وظیفه در برخوردها

در برخوردها شوون اشخاص او را به خود نمى‌گرفت و آنچه وظیفه‌اش بود مى‌گفت. شاهد بودم که در شهرى با یکى از بزرگان، که تحصیل کرده نجف و عهده‌دار مدرسه‌اى بود، ملاقات نمود. ظاهر مطلب این بود که استاد نجف رفته فقط به ابعاد علمى طلاب مى‌پرداخت و از وجوه دیگر سازندگى غافل بود. هر چند آن استاد خیلى مسن‌تر از حاج شیخ بود، اما به جاى تعارفات و تعریفاتى که در غیاب از ایشان شده بود، بعد از کمى احوال‌پرسى‌هاى معمول روایتى از امام على(ع) را مطرح نمود که: «من لان عوده کثفت اغصانه»[1] ؛ هر کس چوبش نرم‌تر باشد، شاخه‌هایش بیشتر

مى‌گردد. سپس از وظایف عهده‌دارى و سازندگى در حوزه؛ صحبت‌هایى کرد که در «مسئولیت و سازندگى» از آن سخن رفته است.

 



[1] . نهج البلاغه، حکمت  214

0 0 رأی
امتیازدهی به مقاله
اشتراک
ایمیل برای
0 نظرات
بازخوردهای درون متنی
مشاهده همه دیدگاه‌ها
سبد خرید
0
نظری دارید؟ لطفاً آن را ثبت کنید.x
Scroll to Top